تکنولوژی شامل زیرساختهای ضروری برای طراحی، تولید، اجرا و تعمیر محصولات فنی از زمان طراحی آنها تا به کارگیری و ارائه خدمات بعد از تولید آنهاست. دانش و فرایندی که در تولید و اجرای محصولات فنی، مهندسی دانش – چگونگی (Know-how) و تربیت متخصصان و دانش های فنی گوناگون، همه بخش های مهم و برابری از تکنولوژی هستند.

تکنولوژی حاصل ترکیب مهندسی و علم است. یا به عبارت دیگر از دل این دو بیرون می آید. علم دو جزء اساسی دارد: 1) بدنه دانش که در طول زمان بر روی هم انباشته شده است و 2) فرایند به کار بردن روش علمی در کشف و تبیین طبیعت که به تولید علم می انجامد. مهندسی نیز، شامل بدنه ای از دانش و فرایند حل مساله است. علم به فهم "چرا" و "چگونگی" طبیعت کمک می کند و مهندسی به شکل دادن به جهان طبیعی برای برآورده کردن نیازهای بشری یاری می رساند. بنابراین می توان گفت مهندسی طراحی در بستر محدودیت هاست. به طور خلاصه تکنولوژی ضرورتاً علم و مهندسی را در بر می گیرد.

اما خود تکنولوژی حداقل در پنج معنی زیر به کار می رود:

1) تکنولوژی به عنوان اشیاء:

ابزارها، ماشین ها، جنگ افزارها و ...

2) تکنولوژی به عنوان دانش:

فرایند دانش – چگونگی که پشت اختراعات فنی جدید است.

3) تکنولوژی به عنوان فعالیت:

اینکه چگونه افراد روشها، مهارتها، روندها را به کار می برند.

4) تکنولوژی به عنوان فرایند:

با یک نیاز شروع شده و با یک راه حل پایان می یابند.

5) تکنولوژی به عنوان نظامهای فنی – اجتماعی:

استفاده هایی ترکیبی از انسانها و وسایل برای حل مسائل.